पोस्ट्स

माणुसकीची मदत लेबलसह पोस्ट दाखवत आहे

"एक गोडी बाभळ आणि माझ्या बालपणीच्या आठवणी "

इमेज
उन्हाची तीव्रता आणि अंगाची लाही.. ' नेहमीच येतो उन्हाळा ' या वक्तीप्रमाणे उन्हाळा दरवर्षी आपल्या जीवनात येतो. लहानपणी माझा सगळ्यात आवडता असणारा ऋतू उन्हाळा. यावरती मी आधीच्या ब्लॉग वरती लिहिलेच आहे. लहानपणीच्या त्या अनेक असंख्या आठवणी आजही  मनाच्या कोपऱ्यामध्ये ताज्या आहेत. आता गाव सुटलं, तशा त्या आठवणीही मागे सुटत गेल्या. शाळेच्या सुट्टीत मनसोक्त जगलेला उन्हाळा. आज मात्र मला बोचरा वाटत होता.  वर्तमानपत्रात रोजच उन्हाची तीव्रता वाचत होतो. कधी 42, 43, अगदी 45,46 ही त्याची तीव्रता आकड्यांमध्ये मोजत होतो. विज्ञानाच्या सुख -सोयींनी झालर पांगरलेला मी. आज माझ्याकडे स्लॅबच घर आहे. फॅन आहे,कुलर आहे. तरीही या उन्हाळ्यापासून मी का बेचैन आहे? आधी तर हे माझ्याकडे काहीच नव्हतं. तरी मी किती आनंदी होतो.  लहानपणीच्या आठवणीतील बाभळीचे झाड   काय होतं माझ्या सुखाचं, माझ्या आनंदाचे कारण? आज माझं मन पुन्हा जुन्या आठवणी इकडे खेचू लागलं. या उन्हाची कसलीही तमा न बाळगता, मन तिच्या सावलीत बागडू लागलं. सिमेंटच्या जंगलातून मला खेचून आणणारी आणि या रखरखत्या उन्हामध्ये तिच्या सावलीमध्ये ...

मदत माणुसकीची.... शिकवण फसवणुकीची..

इमेज
       “माणुसकी की फसवणूक? – एक सत्य अनुभव!”   साधारण दुपारची वेळ असेल, नुकतच जेवण करून मुलांबरं   त्यांच्या अभ्यासाच्या संदर्भात चर्चा करत बसलो होतो. चर्चासत्रात सहभागून मुलही मनमोकळ्या पणे त्यांच्या समस्या सांगत होते. ग्रुप चर्चेतून होणारा अभ्यास कायम लक्षात राहतो. असे मुलं मला नेहमी म्हणत. त्यामुळे आम्ही असं चर्चासत्र  आठवड्यात  एकदा तरी आम्ही सर्वजण मिळून करतोच. अशाच आमच्या गप्पा रंगल्या होत्या. तेवढ्यात तिथे एक माझा मित्र आला. आणि मला त्याने निरोप दिला. तुला शिंदे सिस्टर ने वेळ मिळाला तर घरी येऊन जायला सांगितलं आहे. मी त्याचा निरोप ऐकून घेऊन थोड्यावेळ चर्चा सत्रात  भाग घेतला. आणि शिंदे सिस्टर च्या घरी जाण्यासाठी क्लासरूमच्या बाहेर पडलो.   शिंदे सिस्टर शासकीय आरोग्य सेवेत कार्यरत असणारे एक उत्तुंग व्यक्तिमत्व! आपल्या कामाच्या कर्तव्याबरोबरचं, सामाजिक प्रश्नाची तळमळ, जाण आणि आवड असणार त्यांचं व्यक्तिमत्व. आम्हा मुलांच्या रूमच्या जवळच त्यांचं घर होतं. कोविडच्या काळामध्ये जेव्हा आम्ही घरी न जाण्याचा निर्णय घेतला होता. त्यावेळी त्य...