पोस्ट्स

ऑगस्ट, २०२५ पासूनच्या पोेस्ट दाखवत आहे

"एक गोडी बाभळ आणि माझ्या बालपणीच्या आठवणी "

इमेज
उन्हाची तीव्रता आणि अंगाची लाही.. ' नेहमीच येतो उन्हाळा ' या वक्तीप्रमाणे उन्हाळा दरवर्षी आपल्या जीवनात येतो. लहानपणी माझा सगळ्यात आवडता असणारा ऋतू उन्हाळा. यावरती मी आधीच्या ब्लॉग वरती लिहिलेच आहे. लहानपणीच्या त्या अनेक असंख्या आठवणी आजही  मनाच्या कोपऱ्यामध्ये ताज्या आहेत. आता गाव सुटलं, तशा त्या आठवणीही मागे सुटत गेल्या. शाळेच्या सुट्टीत मनसोक्त जगलेला उन्हाळा. आज मात्र मला बोचरा वाटत होता.  वर्तमानपत्रात रोजच उन्हाची तीव्रता वाचत होतो. कधी 42, 43, अगदी 45,46 ही त्याची तीव्रता आकड्यांमध्ये मोजत होतो. विज्ञानाच्या सुख -सोयींनी झालर पांगरलेला मी. आज माझ्याकडे स्लॅबच घर आहे. फॅन आहे,कुलर आहे. तरीही या उन्हाळ्यापासून मी का बेचैन आहे? आधी तर हे माझ्याकडे काहीच नव्हतं. तरी मी किती आनंदी होतो.  लहानपणीच्या आठवणीतील बाभळीचे झाड   काय होतं माझ्या सुखाचं, माझ्या आनंदाचे कारण? आज माझं मन पुन्हा जुन्या आठवणी इकडे खेचू लागलं. या उन्हाची कसलीही तमा न बाळगता, मन तिच्या सावलीत बागडू लागलं. सिमेंटच्या जंगलातून मला खेचून आणणारी आणि या रखरखत्या उन्हामध्ये तिच्या सावलीमध्ये ...

“तेजाकडून तिमिराकडे... पुन्हा आपल्या जुन्या काळात जाऊ वाटतं”

इमेज
  “मोबाईल युग : तेजाकडून तिमिराकडे… पुन्हा जुन्या काळाची हाक”  आज पुन्हा एकदा ब्लॉग लिहून मला खूप काळ झाला होता. मला ज्याच्यावर लिहायचं होतं, त्याच्यामुळेच मला लिहिण्यासाठी वेळ मिळत नव्हता. आमच्या दोघातील हा संघर्ष मी बऱ्याच दिवस अनुभवत होतो. एखादी गोष्ट खूप तीव्रतेने मनातून करावी असे वाटावे, आणि त्यासाठीच वेळ न मिळावा. या दोन टोकांच्या भावना मी खूप दिवस अनुभवत होतो. आणि आज मला वेळेने त्यावर व्यक्त होण्यासाठी वेळ दिलाच..   आज मी अस्वस्थ भावनेने येऊन, शांत चित्तेने रूमवर बसलो होतो. हातामध्ये पेन होता आणि मनाला न समजणाऱ्या रेषा मी कागदावर ओढत होतो. मनाची अशी अवस्था पहिल्यांदाच अनुभवत होतो. त्याला कारणही तसंच होतं, आत्ता  बाहेरून येताना मी हॉस्पिटल मधून आलो होतो. आणि हॉस्पिटलमध्ये जाण्याचा कारण होतं.   मला न येणारी झोप!  तुम्हाला प्रश्न पडला असेल? यासाठी कोण हॉस्पिटल ला जातं का?कारण थोडं वेगळं होतं. पण ते खरं हे होतं. खूप दिवस मनाची अस्वस्थता वाढत होती. त्यामुळे मी आज जवळच्याच ओळखीच्या डॉक्टरला आवर्जून भेटण्यासाठी गेलो होतो. गेल्यानंतर त्यांनी मला प्रेमा...